UTD – Open Water Diver/ Recreational Diver 1

Το Open Water Diver/ Recreational Diver 1 είναι το έκτο έντυπο εκπαιδευτικό βιβλίο της UTD..
Το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει τα πρότυπα της UTD και το εκπαιδευτικό υλικό για τα επίπεδα Open Water Diver/ Recreational Diver1.
Ένα πλήρες βιβλίο για αυτοδύτες όλων των επιπέδων ανεξαρτήτου οργανισμού εκπαίδευσης.
Στις 200+ σελίδες του βιβλίου καλύπτονται όλες οι πτυχές για της καταδύσεις αναψυχής και του καταδυτικού εξοπλισμού. Ακόμα περιλαμβάνει χαρακτηριστικά-νόμους των αερίων, σχεδιασμό κατάδυσης, διαχείριση αερίων, σχεδιασμό ανάδυσης, διαδικασίες ομάδας, διαδικασίες έκτακτης ανάγκης, και πολλά άλλα.
Το κάθε βιβλίο συνοδεύεται με DVD στο οποίο παρουσιάζονται όλες οι απαραίτητες δεξιότητες με λεπτομερής αφήγηση.
Ένα μικρό δείγμα του βιβλίου μπορείτε να δείτε εδώ:procedurespreviewv1_1
Σχετικά με την UTD:www.unifiedteamdiving.com/

UTD – NEW OPEN WATER BOOK

The sixth book in the series of UTD printed classroom materials, Open Water / Recreational 1 Diver, is now available.
This book includes all the classroom materials for both the UTD Open Water class and the UTD Rec 1 class.
This is a complete book on open water recreational diving for both UTD students and students or certified divers from any training agency.
The book covers all aspects of recreational diving including equipment, gas laws and gas planning, ascent planning, team procedures, emergency procedures, and much more…over 200 pages of text, illustrations, photographs. Each book is packaged with the UTD Recreational Diver skills DVD, recently revised to include new voice over and updated skills.

S/S Maiden

Δυο πραγματικά χαρισματικοί δύτες η Valentina Cucchiara και ο Nick Poole, δημιούργησαν το παρακάτω βίντεο με θέμα το υπερωκεάνιο S/S Maiden που βρίσκεται στην Ερυθρά Θάλασσα και συγκεκριμένα στο Rocky Island, σε βάθος 100 μέτρων. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στην διάρκεια του ταξιδιού μας το 2009, με την υποστήριξη των Red Sea Explorers, DiveXtra, DUI, Halcyon και του σκάφους M / V Tala.

Two charismatic divers Valentina Cucchiara and Nick Poole, created the following video on the ocean liner S / S Maiden, which is located in the Red Sea, near to Rocky Island at a depth of 100 meters. The shooting took place during our wreck safari and equipment promotion trip in 2009, with the divers and equipment support of the Red Sea Explorers, DiveXtra, DUI, Halcyon and the M / V Tala.

SeaScape

This slideshow requires JavaScript.

Finger Spool

Το spool (καρούλι) χρησιμοποιείται σε κάθε μορφή κατάδυσης (Recreational, Cave, Wreck, Scientific). Πλέον μαζί με το SMB* θεωρείται βασικό κομμάτι του καταδυτικού εξοπλισμού. Κατασκευάζεται από πλαστικό………….Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε στο DownLine – online

Καταδυτικά Αέρια

Βασικά χαρακτηριστικά των αερίων που χρησιμοποιούμε στην κατάδυση.

Ατμοσφαιρικός Αέρας

Η Γη περιβάλλεται από στρώμα αερίων που ονομάζουμε ατμόσφαιρα και συγκρατείται λόγω βαρύτητας. Η σύσταση της ατμόσφαιρας δεν είναι σταθερή, ποικίλει σε σύνθεση ανάλογα με την γεωγραφική περιοχή (Θερμοκρασία, υψόμετρο, εκπομπές ρύπων)
Ο ατμοσφαιρικός αέρας περιέχει άζωτο, οξυγόνο, διοξείδιο του άνθρακα, νέον, αργό και άλλα αέρια σε μικρότερες ποσότητες. Η αναλογία των αερίων αυτών σε ξηρή (χωρίς υδρατμούς) ατμόσφαιρα παρουσιάζεται στον παρακάτω πίνακα.

Σύσταση Ατμοσφαιρικού Αέρα
Αέριο Αναλογία
Άζωτο (N2) 78.084%
Οξυγόνο (O2) 20.946%
Διοξείδιο του Άνθρακα (CO2) 0.033%
Αργό (Ar) 0.934%
Άλλα αέρια 0.01%

Ο ατμοσφαιρικός αέρας σαν αναπνεύσιμο αέριο δημιουργεί προβλήματα όταν γίνεται χρήση αυτού σε βάθη πέρα των 40 μέτρων. Η “ναρκωτική” επίδραση του αζώτου αλλά και η αυξημένη πυκνότητα του αερίου σαν αποτέλεσμα έχει την αύξηση του έργου της αναπνοής που οδηγεί στην μείωση ροής του αέρα στους αεραγωγούς άρα…. μη επαρκή αερισμό των πνευμόνων.

Οξυγόνο O2

Διαλυτότητα = 0.11
Ναρκωτική δράση = 0.45
Mol.βάρος = 32 g/mol

Το οξυγόνο είναι απαραίτητο για την ζωή αλλά προκαλεί τοξικές αντιδράσεις όταν εισπνέεται σε μεγάλες πιέσεις. Οι περισσότεροι οργανισμοί προσλαμβάνουν οξυγόνο για την λειτουργία της κυτταρικής αναπνοής. Το οξυγόνο της ατμόσφαιρας που αναπνέουμε είναι σε μορφή μορίων. Το μόριο του Οξυγόνου αποτελείται από δύο άτομα (Ο2). Είναι το πιο διαδεδομένο χημικό στοιχείο αποτελώντας το 21% του αέρα που αναπνέουμε και το 47% w/w στο στερεό φλοιό της Γης.
Είναι απαραίτητο στοιχείο για την καύση. Δεν είναι εύφλεκτο (δεν μπορεί να καεί) αλλά έχει την ικανότητα να προκαλεί έκρηξη σε συγκεκριμένες συνθήκες.

Το οξυγόνο είναι αέριο άχρωμο, άοσμο και άγευστο.
Ανάλογα το ποσοστό οξυγόνου το περιβάλλον χαρακτηρίζεται σε:
Νορμοξικό Οξυγόνο σε ποσοστό 18% – 21%
Υπεροξικό Οξυγόνο σε ποσοστό ≥ 23%
Υπ οξικό Οξυγόνο σε ποσοστό <18%
Ανοξικό Περιβάλλον όπου απουσιάζει το Οξυγόνο

Οργανισμοί όπως ο Compressed Gas Association (CGA) έχουν θεσπίσει προδιαγραφές ποιότητας για τον συμπιεσμένο ατμοσφαιρικό αέρα που χρησιμοποιούμε σαν αναπνεύσιμο αέριο στις καταδύσεις. Η κλάση Ε για καταδυτική χρήση έχει τα ακόλουθα κριτήρια καθαρότητας – προδιαγραφές:

Οξυγόνο 20-21%
Υδρατμοί 128 ppm
Υγροποιημένοι υδρογονάνθρακες 0,1 mg/m3
Σύνολο υδρογονανθράκων 25
Στερεά σωματίδια <2 μm
Μονοξείδιο του άνθρακα 10 ppm
Διοξείδιο του άνθρακα 500 ppm
Οσμή καμία

Άζωτο N2

Διαλυτότητα = 0.052
Ναρκωτική δράση = 1
Mol. βάρος = 28 g/mol

Είναι αέριο, άχρωμο, άοσμο και άγευστο.
Η συγκέντρωση του αζώτου στον ατμοσφαιρικό αέρα είναι 78,084% και είναι απαραίτητο συστατικό όλων των ζωντανών οργανισμών.
Βασικός ρόλος του αζώτου μέσα στον ατμοσφαιρικό αέρα είναι να διατηρεί σχετικά χαμηλή τη συγκέντρωση του οξυγόνου σε αυτή, μειώνοντας έτσι τη δραστικότητά του με αποτέλεσμα όλες οι οξειδώσεις στη φύση, η καύση και η σήψη να προχωρούν με τη γνωστή μικρή φυσική τους ταχύτητα.
Το άζωτο δεν είναι δηλητηριώδες αέριο αλλά μπορεί να προκαλέσει ασφυξία.
Το εισπνεόμενων από τον άνθρωπο άζωτο κανονικά διαλύεται ελάχιστα στο αίμα. Κάτω όμως από αυξημένη πίεση όπως στην κατάδυση η διαλυτότητά του αυξάνεται. Έτσι, με την μείωση της πίεση όπως συμβαίνει στην φάση της ανάδυσης μειώνεται η διαλυτότητα με αποτέλεσμα μέσο διαφόρων μηχανισμών και λειτουργιών την δημιουργία φυσαλίδων.

Ήλιο He

Διαλυτότητα = 0.015
Ναρκωτική δράση = 5
Mol. βάρος = 4 g/mol

Το ήλιο είναι αέριο άχρωμο, άοσμο, άγευστο και μη-τοξικό.
Είναι το πιο αδρανές χημικό στοιχείο.
Το ήλιο είναι εξαιρετικά ελαφρύ και δεν μπορεί να συγκρατηθεί από το βαρυτικό πεδίο της γης. Στην ατμόσφαιρα το βρίσκουμε μόνο σε ίχνη (5,24 ppm)
Το ήλιο είναι το μοναδικό χημικό στοιχείο που ανακαλύφθηκε πρώτα έξω από τη Γη. Έχει τη μικρότερη διαλυτότητα στο νερό από κάθε άλλο γνωστό αέριο.
Το ήλιο έχει την ιδιότητα να περνάει εύκολα πολύ λεπτά τριχοειδή αγγεία και σχισμές. Έχει τεράστια θερμική αγωγιμότητα και αυτός είναι ένας από τους λόγους που αποφεύγουμε την πλήρωση της στεγανής στολής με μίγματα που περιέχουν ήλιο.
Στη γη το ήλιο υπάρχει σε μικρές συγκεντρώσεις στην ατμόσφαιρα. Σε μεγαλύτερες συγκεντρώσεις που φτάνουν μέχρι και το 7% ανευρίσκεται στο φυσικό αέριο από το οποίο και παράγεται με κλασματική απόσταξη. Σαν αδρανές αέριο με πολύ μικρή διαλυτότητά στο νερό χρησιμοποιείται για να μειώσει το ποσοστό του αζώτου σε καταδυτικά μίγματα.

Διαχείριση αναίσθητου δύτη

Η διαχείριση αναίσθητου δύτη στο βυθό αποτελεί από μόνο του ένα προβληματικό σενάριο και είναι σαφές πως δημιουργεί πάντα κάποια αμφιβολία ως προς την διαχείριση του. Επιπλέον, οι διαφορετικοί παράμετροι, οι συνθήκες και η πολυπλοκότητα κάθε περιστατικού, μας δίνει να καταλάβουμε ότι είναι αδύνατον να βρεθεί μια στρατηγική η οποία να μπορεί να εφαρμοστεί ανεξάρτητα με τις όποιες μεταβολές παρουσιαστούν.
Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η επιβίωση ενός αναίσθητου δύτη εξαρτάται από πολλές παραμέτρους και ότι μια τέλεια ανάδυση δεν είναι πάντα η επιτυχέστερη στρατηγική που θα μας εξασφαλίσει την επιβίωση του θύματος.
Πολλοί δύτες με ικανότητα και εμπειρία μπορούν να διαχειριστούν με αποτελεσματικότητα τις πολλαπλές μεταβολές που παρουσιάζονται στην διάσωση, αφήνοντας την ανάδυση σε δεύτερο ρόλο.
Κάθε δύτης που λαμβάνει μέρος σε διάσωση πρέπει να εξασφαλίσει την ασφάλεια του και την ασφάλεια των μελών της ομάδας του. Ο χρόνος σε τέτοιες καταστάσεις είναι αυτός που πολλές φορές «πιέζει» και μας οδηγεί σε λανθασμένους χειρισμούς.

Είναι πολύ δύσκολο να αντεπεξέλθουμε με επιτυχία σε περιστατικό χωρίς προηγούμενη εκπαίδευση ή δίχως συνεχή πρακτική.

Διαχείριση αναίσθητου δύτη
Προϋπόθεση είναι η άμεση ανταπόκριση του διασώστη. Τα σενάρια που καλύπτονται είναι: 1 το 2ο στάδιο να βρίσκεται στο στόμα του λιπόθυμου δύτη, 2 Ο δύτης χάσει το δεύτερο στάδιο (Toxic Diver) .
Μπορούμε να πούμε ότι η αρχική εστίαση του διασώστη για την αποτελεσματικότερη διαχείριση περιστατικού πραγματοποιείται σε τρία επίπεδα:

1 Έλεγχος του θύματος- Περιβάλλον
2 Ανοικτός αεραγωγός.
3 Διεξαγωγή ομαλής ανάδυσης

Αν για λόγους πλευστότητας, ελλιπής εκπαίδευση, πανικού, συναισθημάτων, χάσουμε τον απαιτούμενο έλεγχο σε ένα από τα τρία επίπεδα είναι πιθανό να οδηγηθούμε σε μια αποτυχημένη διάσωση αλλά και να θέσουμε σε κίνδυνο και την δική μας ασφάλεια.

Έλεγχος του θύματος – Περιβάλλον
Στο Περιβάλλον περιλαμβάνονται ο χρόνος βυθού, αέρια, προσανατολισμός.
Ο διασώστης πρέπει να αξιολογήσει το περιβάλλον και τους κινδύνους που μπορεί να εγκυμονούν πριν προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια. Μια γρήγορη διερεύνηση και αξιολόγηση του χώρου για δίκτυα, συντρίμμια, στενά περάσματα, καθώς και τον έλεγχο του βάθους, το ρεύμα, τον προσανατολισμό, το υπολειπόμενο αέριο σίγουρα μπορεί να αποτρέψουν ακόμα πιο δυσμενείς καταστάσεις.
Ταυτόχρονα με τα παραπάνω ο διασώστης πρέπει να ελέγχει και την κατάσταση του θύματος.

Ανοικτός αεραγωγός
Σε υγρό περιβάλλον ο έλεγχος του αεραγωγού είναι δύσκολο ως και απίθανο να πραγματοποιηθεί. Ο λόγος που πρέπει να διατηρήσουμε τον αεραγωγό ανοικτό είναι ότι σε λιπόθυμο δύτη αδρανούν οι μύες της γλώσσας με αποτέλεσμα να φράξει τον αεραγωγό με αποτέλεσμα την διακοπή της αναπνοής που μοιραία μας οδηγεί στην διακοπή λειτουργίας της καρδιάς.

Διεξαγωγή ομαλής ανάδυσης
Όταν ολοκληρώσει και εξασφαλίσει τον έλεγχο του θύματος και έχει αξιολογήσει το περιβάλλον πρέπει να προετοιμάσει το θύμα για την ανάδυση.
Ο διάσωσης πρέπει να είναι αποδοτικός, ενήμερος, ήρεμος, με άριστη τεχνική κατάρτιση, να βρίσκεται σε καλή φυσική κατάσταση και πνευματική συγκρότηση για να φέρει το θύμα στην επιφάνεια χωρίς καμία παραχώρηση στα θέματα ασφαλείας τόσο του ίδιου αλλά και της ομάδας του.
Όταν ολοκληρώσει και εξασφαλίσει τον έλεγχο του θύματος και έχει αξιολογήσει το περιβάλλον πρέπει να προετοιμάσει το θύμα για την ανάδυση. Συνιστάται κατά την ανάδυση και για τον καλύτερο έλεγχο του θύματος και της πλευστότητας να χρησιμοποιείται μόνο τον ρυθμιστή πλευστότητας του θύματος. Με τον τρόπο αυτό εστιάζουμε μόνο σε ένα μέσο ανέλκυσης και μειώνουμε τον αριθμό μεταβολών που παρουσιάζονται κατά την ανάδυση. Οι βαλβίδες των στεγανών στολών (OPV) του θύματος και του διασώστη πρέπει να είναι στην ανοικτή θέση (Open).
O διασώστης βρίσκεται πάντα πάνω – πίσω από το θύμα και πραγματοποιούν ανάδυση σε οριζόντια θέση. Ο τρόπος αυτός μας εξασφαλίζει την πλέον ελεγχόμενη ανάδυση και σωστή διαχείριση των περισσότερων σεναρίων π.χ. διαγώνια ανάδυση, συνεχόμενες μεταβολές βάθους, αλλά και τον καλύτερο έλεγχο του θύματος. Ο διασώστης πρέπει να μπορεί να προσαρμοστεί με το σωματότυπο του θύματος αλλά και τις όποιες μικρό-διαφορές του εξοπλισμού.
Κατά την διάσωση ο διασώστης πρέπει να είναι αρνητικός έτσι ώστε το βάρος του ενεργεί σαν «έρμα» για να «παγιδεύει» το θύμα σε οριζόντια θέση. Ρυθμίζει την ταχύτητα ανάδυσης κάνοντας πλήρωση ή εκτόνωση αέρα στον ασκό (wing) του θύματος. Με τον τρόπο αυτό το θύμα είναι αυτό που μας οδηγεί στην επιφάνεια.
Ο διασώστης προσθέτει αέρα στον δικό του ασκό μόνο αν κριθεί απαραίτητο δηλαδή στην περίπτωση που δεν μπορεί να επιτευχθεί ανάδυση μόνο με τον ασκό του θύματος.
Σε περιβάλλον οροφής π.χ. σπήλαιο – ναυάγιο η οριζόντια θέση είναι η πλέον ενδεδειγμένη και μας εξασφαλίζει σε μεγάλο βαθμό την αποδοτικότερη ανάδυση στην επιφάνεια. Φυσικά όπου οι άμεσες αναδύσεις (κάθετες) απαιτούνται και μπορούν να πραγματοποιηθούν η ανάδυση αυτή είναι λιγότερο σημαντική.

Κατά την διάρκεια της ανάδυσης και της διαχείρισης του περιστατικού, είναι συνήθως ευκολότερο για τον διασώστη να χρησιμοποιεί το δεξί του χέρι για να κρατά το δεύτερο στάδιο στο στόμα του θύματος και ταυτόχρονα να διατηρεί τον αεραγωγό ανοικτό.
Το αριστερό χέρι χρησιμοποιείται για την σταθερότητα του θύματος στην σωστή θέση και για να ελέγχει την άνοδο μέσο της βαλβίδα (OPV) που βρίσκεται αριστερά στον ασκό του θύματος και από το inflator του ασκού. Οι παραπάνω τεχνικές είναι λιγότερο σημαντικές από τον αρχικό στόχο και σκοπό, δηλαδή, την συνεχή διατήρηση της κατάστασης και εξασφάλιση έλεγχου, τον ανοικτό αεραγωγό και την ομαλή ανάδυση.
Πρέπει να έχουμε κατά νου ότι ο χρόνος είναι πολύτιμος για τον αναίσθητο δύτη άρα, ο διάσωσης πρέπει να είναι αποδοτικός, ενήμερος, ήρεμος, με άριστη τεχνική κατάρτιση και πνευματική συγκρότηση για να φέρει το θύμα στην επιφάνεια χωρίς καμία παραχώρηση στα θέματα ασφαλείας τόσο του ίδιου αλλά και της ομάδας του.

2) Αν ο λιπόθυμος αυτοδύτης χάσει τον ρυθμιστή από το στόμα ο κίνδυνος του πνιγμού είναι μεγάλος. Αν είμαστε παρόν στο περιστατικό και η ανταπόκριση είναι άμεση επανατοποθετούμαι το 2ο στάδιο στο στόμα του θύματος και ο μοναδικός χειρισμός που πρέπει να πραγματοποιηθεί από τον διασώστη είναι η άνοδο του θύματος στην επιφάνεια.

Τοξικότητα Οξυγόνου

Η νάρκωση του αζώτου εκδηλώνεται αργά και σταδιακά. Στην αντίθετη περίπτωση η τοξικότητα οξυγόνου εκδηλώνεται χωρίς προηγούμενα συμπτώματα και αποτελεί μια σοβαρή απειλή για τον αυτοδύτη. Η ανοχή στην τοξικότητα του οξυγόνου διαφέρει από άτομο σε άτομο και από μέρα σε μέρα.
Η διαχείριση περιστατικού δύτη με συμπτώματα Τοξικότητας Οξυγόνου δεν διαφέρει πολύ με την διαχείριση αναίσθητου δύτη που αναφέραμε παραπάνω.
Οι ιδιαιτερότητες στην περίπτωση αυτή είναι ο αυξανόμενος κίνδυνος εμβολής και της πνευμονικής υπερδιάτασης από τις συσπάσεις που δημιουργούνται. Στην φάση αυτή δηλαδή στην τοξική φάση όπου τα συμπτώματα είναι εμφανή (σπασμοί), δεν πρέπει να υπάρξει καμία μεταβολή βάθους στο θύμα. (Σύμφωνα με το DAN Tec Conference, πλέον η ανάδυση του δύτη στην επιφάνεια μπορεί να γίνει και κατα την διάρκεια των σπασμών, καθώς μετα από έρευνες δεν υπήρχαν συμτώματα υπερδιάτασης.)
Στατιστικές αναφέρουν ότι οι σπασμοί διαρκούν περίπου ένα λεπτό αλλά σε μερικά περιστατικά ίσως η διάρκεια να είναι μεγαλύτερη.
Τα συμπτώματα τοξικότητας οξυγόνου και οι νευρομυϊκές συσπάσεις, οδηγούν τον δύτη στο να αδυνατεί να συγκρατήσει το 2ο στάδιο στο στόμα του και μοιραία αυτή η κατάσταση μας οδηγεί στον πνιγμό. Αν ο διάσωσης είναι παρών στο περιστατικό πρέπει αμέσως να τοποθετήσει στο θύμα τον δικό του ρυθμιστή και σε καμία περίπτωση τον ρυθμιστή του θύματος. Αυτό γίνεται γιατί χάνουμε πολύτιμο χρόνο στο να ψάχνουμε το 2ο στάδιο του θύματος αλλά ο πιο σημαντικός είναι ότι ίσως το θύμα να μην ανέπνεε το κατάλληλο μίγμα. Για την διαδικασία που μόλις αναφέραμε και για την αποτελεσματικότερη διαχείριση του περιστατικού η χρήση μακριού σωλήνα στο 2ο στάδιο (long hose) είναι απαραίτητη.
Κατά την διάρκεια των σπασμών ο διάσωσης ελέγχει το θύμα και δεν πραγματοποιεί ανάδυση. Μόλις σταματήσουν οι σπασμοί, ο διάσωσης πραγματοποιεί ελεγχόμενη ανάδυση γνωρίζοντας ότι, με την επανεμφάνιση των σπασμών δεν πρέπει να υπάρξει περαιτέρω μεταβολή του βάθους από το οποίο βρίσκεται.
Έρευνα που παρουσίασε το Αμερικάνικό Ναυτικό έδειξε ότι το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα είναι η ναυτία και ακολουθούσαν οι μυοκλονίες. Σημαντικό στην έρευνα αυτή είναι ότι ένας από τους συμμετέχοντες παρουσίασε σπασμούς 82 λεπτά από την έναρξη του πειράματος, σε βάθος 9 μέτρων, 15 δευτερόλεπτα μετά την διακοπή οξυγόνου.
Αν κατά την διάρκεια της κατάδυσης εμφανιστούν ναυτία, ζαλάδα πρέπει να ειδοποιηθεί η ομάδα και αμέσως να ξεκινήσει ελεγχόμενη άνοδο. Πρέπει ο
αυτοδύτης να παρακολουθείται συνεχώς από τα μέλη της ομάδας και να αποφευχθεί οποιαδήποτε έντονη δραστηριότητα.
Η συνεχή παρακολούθηση του θύματος στην επιφάνεια και η μεταφορά του σε υπερβαρικό Θάλαμο κρίνεται απαραίτητη.

Εξοπλισμός

Η διαμόρφωση και η χρήση του εξοπλισμού, καθώς και η ικανότητα διαχείρισης προβλημάτων που μπορεί να προκύψουν από αστοχία ή σφάλμα αυτού, αποτελεί μεγάλο κεφάλαιο στα σχολεία τεχνικής κατάδυσης. Πρέπει να έχουμε κατά νου ότι ένα πρόβλημα εξοπλισμού στο οποίο δεν δίνουμε την πρέπουσα σημασία, όπως μια πολύ μικρή διαρροή αερίου από το πρώτο στάδιο, μπορεί κατά την διάρκεια μιας κατάδυσης να εξελιχθεί σε μεγαλύτερο ή να είναι υπαίτιο για την δημιουργία κάποιου άλλου μεγαλυτέρου προβλήματος.
Τα διάφορα μικροπροβλήματα που δημιουργούνται από τον εξοπλισμό, λειτουργούν αθροιστικά και βέβαια σε βάρος μας και τα οποία «μεταφέρουμε» με τη σειρά μας στην ομάδα.
Κάθε δύτης πρέπει να γνωρίζει τον εξοπλισμό του, καθώς και τον εξοπλισμό των μελών που απαρτίζουν την ομάδα του. Προτείνεται για πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση περιστατικού, η όποια διαμόρφωση εξοπλισμού να είναι ίδια για όλα τα μέλη της ομάδας.
Στην περίπτωση που παρουσιαστεί πρόβλημα, ο περιορισμένος χρόνος που έχουμε στη διάθεση μας, δεν μας επιτρέπει να επεξεργαστούμε και να «ανακαλύψουμε» τη στιγμή εκείνη τη διαμόρφωση εξοπλισμού που έχει ο άλλος δύτης.

Πίνακες αναφοράς Βάρους καταδυτικών φιαλών

Πίνακες αναφοράς Βάρους των πιο συνηθισμένων καταδυτικών φιαλών (δεν περιλαμβάνεται το κλείστρο)
Το βάρος του κλείστρου διαφέρει αναλόγως της εταιρίας κατασκευής αλλά και το είδος του κλείστρου.

Φιάλες αλουμινίου LUXFER
1.0 litre 200 bar 1.65 kg
1.5 litre 200 bar 2.08 kg
3.0 litre 232 bar 3.68kg – 3.8 kg
7.0 litre 232 bar 8.8 kg
S40 cu ft 207 bar 6.9 kg
S80 cu ft 207 bar 14.2 kg

Φιάλες ΄΄Ατσάλινες’’ FABER
7.0 litre 232 bar 7.5 kg, 8.0 kg 7.7kg , 7.84kg
7.0 litre 300 bar 10.0 kg
10.0 litre 232 bar 10.9 kg 11.1kg
10.0 litre 300 bar 14.4 kg
12.0 litre 232 bar 12.9 kg
12.0 litre 300 bar 17.0 kg
15.0 litre 232 bar 16.2kg -16.3kg -16.6 kg
18.0 litre 232 bar 22.4kg

UTD/DIR Student and Diver Procedures Manual

H UTD δημοσίευσε το UTD/DIR Student and Diver Procedures Manual. Πρόκειται για ένα καταδυτικό εγχειρίδιο που σκοπό έχει να ενημέρωση τους αυτοδύτες με τις τελευταίες δεξιότητες, τεχνικές και διαδικασίες, όπως ορίζονται από την UTD. Το εγχειρίδιο είναι διαθέσιμο στο site της UTD σε ψηφιακή και έντυπη μορφή.

Δείγμα από το UTD/DIR Student and Diver Procedures Manual μπορείτε να δείτε εδώ UTD
Στο UTD/DIR Student and Diver Procedures Manual καλύπτονται τα παρακάτω κεφάλαια:
Preface Introduction
Normal Procedures
Chapter 1 Situational Awareness and Other
Equipment Management Issues
Chapter 2 Basic Gas Management
Chapter 3 Weighting and Trim
Chapter 4 Propulsion and Positioning
Chapter 5 SMB Deploy
Chapter 6 Laying and Retrieving Line
Chapter 7 Stage/Deco Bottle Switch
Chapter 8 Stage/Deco Bottle Management
Student Drill Procedures
Chapter 9 Basic 6
Chapter 10 S-Drills
Chapter 11 Valve Drills
Emergency Procedures
Chapter 12 Valve Failures
Chapter 13 Loss of Mask
Chapter 14 Line Protocols
Chapter 15 Unconscious/Toxing Diver Recoveries
Chapter 16 Lost Decompression Bottle
Chapter 17 In Water Recompression
Bulletins and Papers
Chapter 18 Ratio Deco
Chapter 19 Battle Field Calculations
Checklists and Worksheets
Chapter 20 Gas Planning Worksheets
Chapter 21 UTD’s Ten Covenants
Chapter 22 Glossary

Backplates and Harnesses

Το backplate αποτελεί την κύρια πλατφόρμα πάνω στην οποία συνθέτουμε και διαμορφώνουμε τον καταδυτικό εξοπλισμό και αποτελεί την σταθερή βάση στην οποία τοποθετούνται οι φιάλες.
Το backplate με την μορφή που το γνωρίζουμε σήμερα δημιουργήθηκε το 1979 από τον Greg Flannigan. Ο σπηλαιοδύτης Bill “Hogarth” Main, ήταν αυτός o οποίος διέδωσε την χρήση του και είναι γνωστό στις μέρες μας ως «Hogarthian Rig». Στις αρχές του 1980 η εταιρεία Dive Rite ξεκίνησε την παραγωγή των πρώτων backplates. Σήμερα η πλειοψηφία των τεχνικών αυτοδυτών χρησιμοποιεί backplate θεωρώντας το, ως το πιο σταθερότερο σύστημα «ρυθμιστών πλευστότητας» με την καλύτερη κατανομή βάρους.
Τα μεταλλικά backplates χωρίζονται σε δυο τύπους και η ουσιαστική διαφορά τους έγκειται στο υλικό κατασκευής, ανοξείδωτο ατσάλι ή αλουμίνιο. Η φόρμα – «καλούπι» κατασκευής και οι διαστάσεις (standard 39.3 x 26cm – small 35.5 x 23.5cm ) διαφέρουν αναλόγως του κατασκευαστή. Τα ατσάλινα backplate είναι πιο «στιβαρά» σαν κατασκευή. Έχουν μεγαλύτερο βάρος από 2.5 έως 6kg, το οποίο εξαρτάται από το πάχος και την ποιότητα του μετάλλου. Αντιθέτως τα backplates αλουμινίου το βάρος τους κυμαίνεται στο 1 κιλό. To σωματικό βάρος, ο τύπος στολής κατάδυσης (στεγανή, νεοπρέν), το είδος κατάδυσης, το σωματότυπο του δύτη είναι από τους βασικούς παράγοντες που καθορίζουν την επιλογή του backplate. Η επιλογή εξαρτάται επίσης και από άλλους παράγοντες όπως για παράδειγμα, αν επιθυμούμε να μειώσουμε τα κιλά της ζώνης η ακόμα και να μην χρησιμοποιούμε ζώνη βαρών, η επιλογή μας τείνει προς το ανοξείδωτο ατσάλι που λόγω βάρους αντισταθμίζει τα κιλά της ζώνης. Από την άλλη, όταν ταξιδεύουμε συχνά και το κάθε κιλό μας επιβαρύνει σωματικά ή ακόμα και οικονομικά, η επιλογή μας στρέφεται προς το αλουμίνιο.
Το σημαντικό είναι, σε ένα ολοκληρωμένο σύστημα backplate* αλουμίνιο ή ατσάλι, όλα μπορούν να τροποποιηθούν και να διαμορφωθούν ανάλογα με τον εξοπλισμό κατάδυσης, τον τύπο κατάδυσης αλλά και τις προσωπικές μας επιλογές. Μπορούμε να ρυθμίσουμε με ακρίβεια την κατάλληλη εφαρμογή στο σώμα μας, την θέση των D-rings -hardware, αλλά και να προσαρμόσουμε σε αυτό τσέπες, συστήματα βαρών, φωτιστικά συστήματα κ.ά.
Technical / Recreational
Μεγάλο ποσοστό της καταδυτικής κοινότητας πιστεύει ότι το backplate απευθύνεται αποκλειστικά για τεχνικούς αυτοδύτες. Πλέον, για κάποιες εταιρίες κατάδυσης UTD – GUE το εκπαιδευτικό τους σύστημα καθώς και τα πρότυπα σχετικά με τον εξοπλισμό, από τα πρώτα κιόλας μαθήματα (Open Water Diver), είναι δομημένα αποκλειστικά στην διαμόρφωση εξοπλισμού Hogarthian, όπου το σύστημα backplate αποτελεί την βάση αυτού . Επιλέγοντας backplate σαν την βασική πλατφόρμα του καταδυτικού εξοπλισμού ο δύτης προσαρμόζει, «αλλάζει» μόνο τον ασκό που τον καλύπτει για την εκάστοτε καταδυτική δραστηριότητα και όχι όλο το BCD. Αυτό σημαίνει είτε κάνουμε καταδύσεις αναψυχής είτε τεχνικές καταδύσεις ο βασικός κορμός του εξοπλισμού παραμένει ίδιος, χωρίς να χρειάζεται επιπλέον προσαρμογές. Οι αυτοματοποιημένες κινήσεις που αποκτούμε στην χρήση του εξοπλισμού είναι συνέπεια της μυϊκής μνήμης του ανθρώπινου σώματος. Στην περίπτωση του backplate οι κινήσεις αυτές δεν διαφοροποιούνται αφού έχουμε την ίδια διαμόρφωση στον βασικό εξοπλισμό για όλες της μορφές κατάδυσης.
Διαβάστε περισσότερα στον παρακάτω σύνδεσμο:
DownLine – AquaTec

Ναυαγιο “NordLand” – Κυθηρα

Βίντεο διάρκειας 4:30 λεπτών από το ναυάγιο «NORDLAND». Το ναυάγιο έχει μήκος 128 μέτρων. Βρίσκεται από το καλοκαίρι του 2000, ημιβυθισμένο στην βραχονησίδα Πρασονήσι στο Διακόφτι Κυθήρων.

Ναυαγιο ” Απολλωνια”

Πλάνα από το Ναυάγιο “Απολλωνία ΙΙ” το οποίο βρίσκεται στον ύφαλο Τρυπητή στο βόρειο τμήμα της Μακρονήσου.
Ναυάγιο Φ/Γ «Απολλωνία ΙΙ
Βόρεια της Μακρονήσου και συγκεκριμένα στον ύφαλο «Τρυπητή», βρίσκεται το ναυάγιο του φορτηγού πλοίου «Απολλωνία ΙΙ».
Το «Απολλωνία ΙΙ» είχε ξεκινήσει το ταξίδι του από το λιμάνι της Χαλκίδας με προορισμό την Τρίπολη της Λιβύης. Οι συνθήκες χαμηλής ορατότητας ήταν η αιτία που είχε σαν αποτέλεσμα το πλοίο να προσκρούσει στον ύφαλο τον Ιούνιο του 1980. Συνέπεια της πρόσκρουσης ήταν να πάρει νερά και λίγες ώρες μετά να βυθιστεί. Η πλώρη και η πρύμνη του ναυαγίου είναι αυτά που σώζονται σήμερα και βρίσκονται σε μικρή απόσταση αποκομμένα μεταξύ τους.
Κατάδυση
Το βάθος αλλά και η τοποθεσία του ναυαγίου το καθιστούν δημοφιλή καταδυτικό προορισμό για όλα τα επίπεδα αυτοδυτών. Βρίσκεται μόλις 4 ν.μ από το λιμάνι του Λαυρίου. Το βάθος του ναυαγίου δεν ξεπερνά τα 26 μέτρα. Χαρακτηριστικά σημεία του ναυαγίου είναι οι δυο προπέλες. Η μια βρίσκεται στον βυθό «κολλημένη» στον άξονα ενώ η άλλη βρίσκεται ακόμα στο σημείο φύλαξης της.

Ναυαγιο «Παναγής»

Βίντεο με στιγμιότυπα κατάδυσης από το μήκους 52 μέτρων φορτηγό πλοίο «Παναγής», το οποίο βυθίστηκε το 1984 δυτικά της νήσου Φλέβες.

KKMT

Βίντεο από νυχτερινή κατάδυση στη ξύλινη θαλαμηγό «Καλυψώ» που βρίσκεται στην περιοχή Αγ. Νικόλαος στον όρμο Αναβύσσου.

DownLine No8

DownlineNo8
Tο ηλεκτρονικό ενημερωτικό έντυπο του καταδυτικού κέντρου Aquatec.

Γιορτη Παραμυθιων – ΚΕΑ

Η γιορτή παραμυθιών που διοργανώνει ο Δήμος Κέας για 9η χρονιά ξεκίνησε την Κυριακή 26/6 με αφηγήσεις, παραμύθια με θέμα την θάλασσα αλλά και παρουσιάσεις των τεσσάρων πιο γνωστών ναυαγίων της Τζιας.
Βρέθηκα εκεί για την παρουσίαση δυο ναυαγίων (BURDIGALA, Junkers 52)…. αλλά το laptop είχε άλλη γνώμη!!!!!!!!!!
Πραγματικά, πολύ ωραία εκδήλωση, ωραίος χώρος, με ακροατήριο “μικρούς και μεγάλους” όπου ακούγανε με ενδιαφέρων τους μύθους και τις θαλασσινές ιστορίες.

This slideshow requires JavaScript.

Ακολουθούν δυο βίντεο (μέρος της παρουσίασης) από τις καταδύσεις στο S/S Burdigala – KEA DIVE EXPEDITION